Η βάφτιση της Αμέρσας

Αμέρσα: παραφθορά των αρχαιοελληνικών Αμαρυσία και Αμαρσίας από τις Αμαδρυάδες νύμφες των δασών που γεννιούνται με τις βελανιδιές (δρυς) και άλλα δέντρα και αναπτύσσονται μαζί τους.

Κόρες του Ουρανού αρχαιότερες από τις κόρες του Δία, ταυτισμένες με τη ζωή των δέντρων. Μόλις κάνει την εμφάνιση του ένα δεντράκι, μια Αμαδρυάδα έλεγαν το αναλαμβάνει, το προστατεύει και μοιράζεται τη μοίρα του. Όταν το νερό του Ουρανού ποτίζει τα δέντρα, οι Αμαδρυάδες είναι χαρούμενες, αντίθετα όταν τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους οι Νύμφες πενθούν.

(πηγές :  Wikipedia  ,   Neraidokiklos  ,   Αφιέρωμα στη Σκυριανή Λαογραφία  )

Εύκολη λοιπόν η επιλογή του θέματος για τη μικρή μας Νύμφη...το πολυαγαπημένο μας δάσος! Βελανίδια, δέντρα, μανιτάρια, βρύα, ξύλα τα εργαλεία μας...Και ξεκινάμε!

- Πρόσκληση: Μανιταράκι ζωγραφισμένο από τη μαμά, και ραμμένη δαντέλα στο καπελάκι από τη γιαγιά. Κεντημένο και το περίγραμμα του πρώτου γράμματος της  μικρής μας. Το ποιηματάκι από τη μαμά...

- Μπομπονιέρες ενηλίκων : Χαρτόνια κομμένα σε σχήμα δαντέλας, τρυπημένα και περασμένα με κόκκινη κορδέλα, κάνουν ένα ωραιότατο φακελάκι για να φιλοξενήσουν τα κουφέτα μας. Για να δώσω χρώμα, ένα μικρό μανιταράκι από κόκκινη τσόχα και κορδόνι για τον κορμό του μανιταριού μας. Κόβεις ένα μικρό κύκλο τσόχας, κάνεις περιμετρικά ένα τρύπωμα και στο τέλος τραβάς το άκρο της κλωστής. Έτσι κάνεις σούρωμα και πριν σταθεροποιήσεις την κλωστή στερεώνεις και το κορδονάκι και έτοιμο!

      

-Προσκλήσεις παιδικές : Για τα αγοράκια μας έκανα από δεμένα ξύλα ένα καδράκι διακοσμητικό ή για φωτογραφία, κόλλησα στο πίσω μέρος λινάτσα και στο μπροστινό ένα μανιταράκι για να δώσει χρώμα και να μας υπενθυμίζει το θέμα. Τα παιδικά κουφέτα (μαντολάτα κατακόκκινα με άρωμα τριαντάφυλλο) μπήκαν σε καρυδάκια και κρεμάστηκαν στα καδράκια. Για τα κοριτσάκια έφτιαξα από χόρτο διακοσμητικό, μαλλί και ύφασμα νύμφες που κουβαλούσαν τα καρυδάκια με τα παιδικά κουφ'ετα. Οι νύμφες φτιάχτηκαν όπως έφτιαχναν οι Ινδιάνοι ιθαγενείς και οι μαύροι σκλάβοι των καλαμποκαλλιεργειών της Αμερικής, κούκλες στα παιδιά τους DIY Corn husk dolls. Αντί για φλούδες καλαμποκιού χρησιμοποίησα χόρτα και ύφασμα. 

Όλα τα παραπάνω (πρόσκληση και μπομπονιέρες) μπήκαν σε ραμμένα λινατσένια πουγκιά. 

- Μαρτυρίκια : Από τις εξορμήσεις μας στα δάση όλο το χειμώνα είχα μαψέψει αρκετά βελανίδια και πρινοβελάνιδα, χωρίς καρπό, μόνο το καπελάκι τους. Πήρα λοιπόν ύφασμα ελαστικό, το έκοψα κυκλάκια, το τρύπωσα και στο τέλος το σούρωσα τραβώντας την κλωστή. Γέμισα με αφρώδες υλικό και δημιουργήθηκε μια μπαλίτσα. Πέρασα και τις κλωστές από το καπελάκι και έτοιμο το βελανιδάκι μας. Το έδεσα και σε φυλλαράκια πεύκου, κορδέλα και ρικ ρακ και πέρασα παραμανίτσα. 

- Λαμπάδα - κεράκια : Στη λαμπάδα που κρατούσε ο αδερφός Πέτρος κρεμόταν η γνωστή μας νύμφη ενώ τα κεράκια της κολυμπήθρας είχαν βελανιδάκι και μανιταράκια. 

- Διακόσμηση : Για τα τραπέζια, ο παππούς Πέτρος έκοψε λεπτές φέτες κορμών, τους οποίους "έντυσα" με βρύα και μανιταράκια. Έκανα μια τρύπα και κόλλησα ένα κλαδάκι πεύκου πάνω στο οποίο έκανε κούνια ξένοιαστη η γνωστή μας νύμφη. Κατάφερα να "διασώσω" μόνο ένα μετά το τέλος της βάφτισης. Έγιναν ανάρπαστα! 

Μαζί με τα μαρτυρίκια μοιράζαμε ως αναμνηστικό και χειροποίητο σαπουνάκι που έφτιαξα από ελαιόλαδο ("χορηγία" Εύας), φυλλαράκια δεντρολίβανου, αιθέριο έλαιο κυπαρίσσι και πασπαλισμένα με σκόνη κακάο. Έπρεπε να λέω σε όλους ότι είναι σαπουνάκι γιατί βγήκαν ολόιδια με μικρά τιραμισού...

Για τις ευχές των καλεσμένων μας είχα πάρει χαρτάκια σε σχήμα φύλλου που τα κολλούσαμε σε ένα πανέμορφο δέντρο από χαρτόνι...

Μερικές από τις ροδέλες τις κράτησα για να στολίσω τα γλυκάκια που κεράσαμε στην εκκλησία του Αγ. Αντωνίου. Εγώ έβαλα τον σχεδιασμό και ο Costis patisserie τα μαφινάκια με γεύση βανίλιας και με παπαρουνόσπορο...Ανάρπαστα και αυτά!

Το κόκκινο φόρεμα το ξανα-έπλεξε η γιαγιά Κρυσταλλία από ένα δικό μου, που είχε πλέξει όταν ήμουν στην ηλικία της μικρής μας νύμφης, ενώ αυτόπου φόρεσε μετά την κολυμπήθρα το έφτιαξα με τη βοήθεια της Chiara από φελτ και μια παλιά βαμβακερή δαντέλα της γιαγιάς Κρυσταλλίας. Το φοράμε και μετά τη βάφτιση ωραιότατα...

Αυτό ήταν! Όλα έτοιμα... Το τοπίο μαγικό, ήσυχο μέχρι τη στιγμή της κολυμπήθρας, πλημμυρισμένο από δέντρα και νερα, στο υπέροχο φαράγγι του Πατσού με την υπέροχη ταβέρνα του Δρυμού. 

 Να μας ζήσεις Αμερσάκι, σαν τα ψηλά όμορφα βουνά του φαραγγιού...και να προσέχεις τα δέντρα!

Κεφάλαιο: Ευχετήριες Κάρτες

Το scrapbooking ομολογώ δεν είναι το φόρτε μου. Τρελαίνομαι φυσικά να βλέπω τις δημιουργίες από χαρτί, κομματάκια χαρτιού, δαντελωτά τελειώματα, κορδελάκια και τόσα άλλα ευφάνταστα υλικά, σέβομαι πολύ όσους ασχολούνται αλλά προς το παρόν είναι δευτερεύουσας σημασίας για μένα. Ωστόσο, λατρεύω το χαρτί ως υλικό και επιπλέον χρειάζεται όταν θέλεις να φτιάξεις καρτούλες για να ευχηθείς στους μικρούς σου φίλους. Κάρτες επίσης φτιάχνω πάρα πολλά χρόνια και για όλες τις περιστάσεις (γενέθλια, γιορτές, Χριστούγεννα/Πάσχα, γάμους κτλ) αλλά μόλις πρόσφατα ξεκίνησα να τις κρατάω και αυτές στο αρχείο μου. 

Σας παρουσιάζω λοιπόν κάποιες από αυτές ανά κατηγορία...

Α. Από τσόχα (σιγά μη δεν έκανα τσόχινες!)

Β. Από χαρτί (και άλλα υλικά πχ ύφασμα, κορδέλες, ξυλάκια παγωτού, ασημόσκονη κτλ) 

Γ. Από Washi Tape (αγοραστό και χειροποίητο) και άλλα υλικά (χαρτί, ύφασμα - εδώ από παλιό sous plats). Το Washi Tape είναι γιαπωνέζικη πατέντα και δεν είναι τίποτα άλλο από κολλητική ταινία με μοτίβα, σχέδια, καρώ, κτλ. Τα δικά μου τα αγόρασα από το etsy (Washi Tape on Etsy) μέχρι που βρήκα στο αγαπημένο ftiaxto μια τρομερή ιδέα για να το φτιάξεις μόνη σου (η νότες στην κορυφή της κάρτας είναι φτιαγμένες έτσι, Handmade Washi Tape). Είναι από τις περιπτώσεις που μια ιδέα σου λύνει τα χέρια γιατί και γλυτώνεις χρήματα, πολύ τσουχτερές τιμές σε όλα τα  Washi Tape σε σχέση με την ποσότητα, και φτιάχνεις το μοτίβο που χρειάζεσαι ακριβώς. 

(Ξανά)Ευχαριστώ Φτιάξτο!

Προσκλήσεις Γενεθλίων

Ως παιδί έπαιρνα πολλή χαρά κάθε φορά που κάποιος συμμαθητής/τρια μου έδινε πρόσκληση για πάρτυ. Μάλιστα τις μάζευα σε όλο το Δημοτικό, όπως και κάθε τι άλλωστε. Στο δικό μου παιδί έφτιαχνα προσκλήσεις για τους φίλους του από τα πρώτα του κιόλας γενέθλια και όλοι με πείραζαν, αλλά εγώ εκεί...

Στα πρώτα του γενέθλια έφτιαξα κάτι απλό από τσόχα, σαν πορτοφολάκι, που ανοίγοντάς το έβλεπες την πρόσκληση.

via happinessisblog 

Στα 2α του γενέθλια ήθελα να φτιάξω αυτό αλλά στο εξειδικευμένο κατάστημα μπαλονιών που πήγα με ενημέρωσαν ότι δεν γεμίζουν τόσο μικρά μπαλόνια. 

Πανικόβλητη, καθώς σε 3 μέρες ήταν το πάρτυ σκέφτηκα και βρήκα κάτι απλό, γρήγορο, χρηστικό και όμορφο νομίζω. Έγραψα CD με παιδικά τραγουδάκια, τα έβαλα σε πολύχρωμες θηκούλες, μπαλονάκια για γαρνιτούρα και η πρόσκληση τυλιγμένη ως πάπυρος. 

 

Στα 3α του γενέθλια είχαμε πια αρχίσει το σχολείο οπότε το θέμα ήταν οι κουκουβάγιες ελπίζοντας να μας χαρίσει (σε μικρούς αλλά κυρίως σε μεγάλους) λίγη από τη σοφία της. Φτιάχτηκαν από 2 κομμάτια τσόχας που ράφτηκαν με blanket stitch (how to blanket stitch) και μέσα εκεί μπήκε η πρόσκληση η οποία αποκαλύπτονταν τραβώντας το κορδελάκι. Εύκολες και σχετικά γρήγορες.

Στα 4α γενέθλια μας είχαμε και την αδερφούλα μας που με απασχολούσε αρκετά κατά τη διάρκεια της ημέρας και έτσι δυστυχώς προσκλησούλα δεν κάναμε ( ακόμα το μετανοιώνω). Του χρόνου όμως...θα επανορθώσω, το υπόσχομαι Πετρίκο!

DIY Αποκριάτικες Στολές

Και ήρθαν πάλι οι απόκριες και πρέπει, όσο ο Πέτρος είναι ακόμα ''μικρούλης'', να φτιάξουμε μια στολή για να αποφύγουμε του εμπορίου. Δεν είναι που κουβαλάνε ένα σωρό σπαθιά, χατζάρες, μαχαίρια, λέιζερ και οι ήρωες ανακυκλώνονται, σούπερμαν, σπάιντερμαν, ινδιάνος, καουμπόης, πειρατής, πιο πολύ με ενοχλεί το πόσο κακοφτιαγμένες είναι. Τα ίδια και τα ίδια. Πριν μπουν για τα καλά οι ''ήρωες''  αυτοί  στη ζωή μας, γιατί δεν αυταπατώμαι θα μπουν κάποια στιγμή, εμείς θα φτιάχνουμε τις στολές μας. 
Πρόπερσι λοιπόν, είχαμε ντυθεί ουράνιο τόξο με καπελάκι ήλιου. Εύκολη ευκολότατη! Κόβουμε λωρίδες τσόχας και κολλάμε με πιστολάκι σιλικόνης. 



















Πέρσι πάλι ντυθήκαμε χαρταετός. Πάλι δούλεψε πιστολάκι σιλικόνης αλλά και ραπτομηχανή, για πιο επαγγελματικό αποτέλεσμα, και επειδή ήθελα να της πάρω τον αέρα! Ιδού...

Για φέτος έχουμε σκεφτεί να ντυθούμε φανάρι, κυκλοφοριακό...με τα φώτα μας, τους διακόπτες μας για να ανάβουμε κόκκινο και να σταματάμε την κίνηση κτλ... Καλά θα τη βγάλουμε και φέτος και από του χρόνου βλέπουμε πάλι!

Καδράκι Κρεμάστρα

Παιδικός σημαίνει κυρίως παιχνίδι, φίλοι, τραγούδια, φωνές, παιχνίδι, φαγητό, τρέξιμο, χορός, παιχνίδι και πάλι παιχνίδι. Σημαίνει όμως και λίγες εργασίες ανάλογα με την εποχή, την περίσταση κτλ. Και πού θα τις βάζαμε εμείς αυτές τις ζωγραφιές και τις εργασίες; σε ντουλάπι; Όοοοοχιι! Θέλουμε να περνάμε και να τις θαυμάζουμε. Θα φτιάξουμε λοιπόν ένα εκθετήριο. 

Σκεφτήκαμε και αποφασίσαμε τι θέλουμε. Ένα προσωπικό Πετρίστικο κάδρο-εκθετήριο... Πήραμε λοιπόν έτοιμα καδράκια (καμβά) για ζωγραφική, ζωγράφισε ο Πετράν ότι του ερχόταν κατά νου και μετά στολίσαμε.

Για να κρεμάμε τις ζωγραφιές μας βάλαμε σχοινάκι στερεωμένο με ζεστή σιλικόνη πίσω από το καδράκι μας και πάνω στο σχοινάκι κολλήσαμε πάλι με σιλικόνη μανταλάκια μικρά. Έτοιμο! Τώρα όποτε θέλουμε να θαυμάσουμε κάτι, απλώς το κρεμάμε και το ξεκρεμάμε όταν λιγοστεύει ο χώρος ή όταν το βαρεθεί ο κριτής των πάντων. 

Τόσο πολύ μας άρεσε που φτιάξαμε και άλλα παρόμοια μικρούλικα καδράκια, ως δωράκια ευχαριστήρια για τους φίλους μας στα τρίτα μας γενέθλια. Όλα με την υπογραφή του ζωγράφου Πετράν! Ανεκτίμητης αξίας έργα, όταν αναγνωριστεί τον ταλέντο Π...