Η βάφτιση της Αμέρσας

Αμέρσα: παραφθορά των αρχαιοελληνικών Αμαρυσία και Αμαρσίας από τις Αμαδρυάδες νύμφες των δασών που γεννιούνται με τις βελανιδιές (δρυς) και άλλα δέντρα και αναπτύσσονται μαζί τους.

Κόρες του Ουρανού αρχαιότερες από τις κόρες του Δία, ταυτισμένες με τη ζωή των δέντρων. Μόλις κάνει την εμφάνιση του ένα δεντράκι, μια Αμαδρυάδα έλεγαν το αναλαμβάνει, το προστατεύει και μοιράζεται τη μοίρα του. Όταν το νερό του Ουρανού ποτίζει τα δέντρα, οι Αμαδρυάδες είναι χαρούμενες, αντίθετα όταν τα δέντρα χάνουν τα φύλλα τους οι Νύμφες πενθούν.

(πηγές :  Wikipedia  ,   Neraidokiklos  ,   Αφιέρωμα στη Σκυριανή Λαογραφία  )

Εύκολη λοιπόν η επιλογή του θέματος για τη μικρή μας Νύμφη...το πολυαγαπημένο μας δάσος! Βελανίδια, δέντρα, μανιτάρια, βρύα, ξύλα τα εργαλεία μας...Και ξεκινάμε!

- Πρόσκληση: Μανιταράκι ζωγραφισμένο από τη μαμά, και ραμμένη δαντέλα στο καπελάκι από τη γιαγιά. Κεντημένο και το περίγραμμα του πρώτου γράμματος της  μικρής μας. Το ποιηματάκι από τη μαμά...

- Μπομπονιέρες ενηλίκων : Χαρτόνια κομμένα σε σχήμα δαντέλας, τρυπημένα και περασμένα με κόκκινη κορδέλα, κάνουν ένα ωραιότατο φακελάκι για να φιλοξενήσουν τα κουφέτα μας. Για να δώσω χρώμα, ένα μικρό μανιταράκι από κόκκινη τσόχα και κορδόνι για τον κορμό του μανιταριού μας. Κόβεις ένα μικρό κύκλο τσόχας, κάνεις περιμετρικά ένα τρύπωμα και στο τέλος τραβάς το άκρο της κλωστής. Έτσι κάνεις σούρωμα και πριν σταθεροποιήσεις την κλωστή στερεώνεις και το κορδονάκι και έτοιμο!

      

-Προσκλήσεις παιδικές : Για τα αγοράκια μας έκανα από δεμένα ξύλα ένα καδράκι διακοσμητικό ή για φωτογραφία, κόλλησα στο πίσω μέρος λινάτσα και στο μπροστινό ένα μανιταράκι για να δώσει χρώμα και να μας υπενθυμίζει το θέμα. Τα παιδικά κουφέτα (μαντολάτα κατακόκκινα με άρωμα τριαντάφυλλο) μπήκαν σε καρυδάκια και κρεμάστηκαν στα καδράκια. Για τα κοριτσάκια έφτιαξα από χόρτο διακοσμητικό, μαλλί και ύφασμα νύμφες που κουβαλούσαν τα καρυδάκια με τα παιδικά κουφ'ετα. Οι νύμφες φτιάχτηκαν όπως έφτιαχναν οι Ινδιάνοι ιθαγενείς και οι μαύροι σκλάβοι των καλαμποκαλλιεργειών της Αμερικής, κούκλες στα παιδιά τους DIY Corn husk dolls. Αντί για φλούδες καλαμποκιού χρησιμοποίησα χόρτα και ύφασμα. 

Όλα τα παραπάνω (πρόσκληση και μπομπονιέρες) μπήκαν σε ραμμένα λινατσένια πουγκιά. 

- Μαρτυρίκια : Από τις εξορμήσεις μας στα δάση όλο το χειμώνα είχα μαψέψει αρκετά βελανίδια και πρινοβελάνιδα, χωρίς καρπό, μόνο το καπελάκι τους. Πήρα λοιπόν ύφασμα ελαστικό, το έκοψα κυκλάκια, το τρύπωσα και στο τέλος το σούρωσα τραβώντας την κλωστή. Γέμισα με αφρώδες υλικό και δημιουργήθηκε μια μπαλίτσα. Πέρασα και τις κλωστές από το καπελάκι και έτοιμο το βελανιδάκι μας. Το έδεσα και σε φυλλαράκια πεύκου, κορδέλα και ρικ ρακ και πέρασα παραμανίτσα. 

- Λαμπάδα - κεράκια : Στη λαμπάδα που κρατούσε ο αδερφός Πέτρος κρεμόταν η γνωστή μας νύμφη ενώ τα κεράκια της κολυμπήθρας είχαν βελανιδάκι και μανιταράκια. 

- Διακόσμηση : Για τα τραπέζια, ο παππούς Πέτρος έκοψε λεπτές φέτες κορμών, τους οποίους "έντυσα" με βρύα και μανιταράκια. Έκανα μια τρύπα και κόλλησα ένα κλαδάκι πεύκου πάνω στο οποίο έκανε κούνια ξένοιαστη η γνωστή μας νύμφη. Κατάφερα να "διασώσω" μόνο ένα μετά το τέλος της βάφτισης. Έγιναν ανάρπαστα! 

Μαζί με τα μαρτυρίκια μοιράζαμε ως αναμνηστικό και χειροποίητο σαπουνάκι που έφτιαξα από ελαιόλαδο ("χορηγία" Εύας), φυλλαράκια δεντρολίβανου, αιθέριο έλαιο κυπαρίσσι και πασπαλισμένα με σκόνη κακάο. Έπρεπε να λέω σε όλους ότι είναι σαπουνάκι γιατί βγήκαν ολόιδια με μικρά τιραμισού...

Για τις ευχές των καλεσμένων μας είχα πάρει χαρτάκια σε σχήμα φύλλου που τα κολλούσαμε σε ένα πανέμορφο δέντρο από χαρτόνι...

Μερικές από τις ροδέλες τις κράτησα για να στολίσω τα γλυκάκια που κεράσαμε στην εκκλησία του Αγ. Αντωνίου. Εγώ έβαλα τον σχεδιασμό και ο Costis patisserie τα μαφινάκια με γεύση βανίλιας και με παπαρουνόσπορο...Ανάρπαστα και αυτά!

Το κόκκινο φόρεμα το ξανα-έπλεξε η γιαγιά Κρυσταλλία από ένα δικό μου, που είχε πλέξει όταν ήμουν στην ηλικία της μικρής μας νύμφης, ενώ αυτόπου φόρεσε μετά την κολυμπήθρα το έφτιαξα με τη βοήθεια της Chiara από φελτ και μια παλιά βαμβακερή δαντέλα της γιαγιάς Κρυσταλλίας. Το φοράμε και μετά τη βάφτιση ωραιότατα...

Αυτό ήταν! Όλα έτοιμα... Το τοπίο μαγικό, ήσυχο μέχρι τη στιγμή της κολυμπήθρας, πλημμυρισμένο από δέντρα και νερα, στο υπέροχο φαράγγι του Πατσού με την υπέροχη ταβέρνα του Δρυμού. 

 Να μας ζήσεις Αμερσάκι, σαν τα ψηλά όμορφα βουνά του φαραγγιού...και να προσέχεις τα δέντρα!

Όλα του γάμου...εύκολα!

Το γάμο μου ποτέ δεν τον σκέφτηκα, ούτε και ονειρευόμουν από μικρή το νυφικό που θα βάλω, όπως λένε ότι κάνουν τα περισσότερα κορίτσια. Όταν όμως ήρθε η ώρα ένα πράγμα ήξερα καλά. Ήθελα να τα κάνω όλα μόνη μου. Και επειδή θα κάναμε γαμοβάφτιση όπως συνήθιζα να λέω είχα πολλήήή δουλειά μπροστά μου. Ευτυχώς είχα και τη μητέρα μου που της έδινα δουλειά (πολλή δουλειά) να κάνει και η βοήθεια της ήταν ανεκτίμητη. Αρχικά ξεκίνησα με τις προσκλήσεις. Παλιές όμορφες φωτογραφίες μας (κλασικό) επεξεργασμένες στο photoshop (υπάρχουν πολλά sites online επεξεργασίας φωτογραφιών όπως το Picmonkey ), απλό κειμενάκι με γραμματοσειρές κατεβασμένες από Fonts101 και εκτύπωση. Μετά κόψιμο (πολύ κόψιμο, μα πάρα πολύ!). Είχα φτιάξει κουμπάκια από πηλό Fimo με αμμώδη υφή και ξεκίνησα ράψιμο όλων αυτών. Δύσκολη υπόθεση και ακατόρθωτο μου φάνηκε στην αρχή. Τα χαρτιά σκληρά, έχανα χρόνο με τις κορδέλες, το σχοινί και τις κουμπότρυπες, αλλά όπως πάντα μετά από 2-3 προσκλήσεις για τις οποίες χρειάστηκα πάνω από 45 λεπτά, τους πήρα τον αέρα και μετά τελείωναν στο πεντάλεπτο. 

Προσκλήσεις; Ckecked!

 

   

Πάμε στις μπομπονιέρες τώρα...Εδώ η μαμά με έσωσε. Είχα αγοράσει από την καταπληκτική γραφίστρια Patricia Zapata από το A Little Hut ένα πακέτο από κουτάκια σε μορφή pdf τα οποία εκτυπώθηκαν και μετά κόπηκαν (γεια σου βρε μανούλα!) και κολλήθηκαν ώστε να σχηματισθεί κουτί. Μέσα έβαλα χορταράκι χάρτινο, κουφετάκια πετρούλες από αμυγδαλόπαστα πικραμύγδαλο (αφού η γαμοβάφτιση έγινε δίπλα στο κύμα) και έτοιμες. Οι παιδικές απλώς ήταν κουτάκια σε σχήμα κουνελιού, αφού τότε ο Πετρής είχε  βγάλει τα 2 μπροστινά του δοντάκια και ήταν σαν κουνελάκι!

Μπομπονιέρες; Checked!

 

Όλα τα παραπάνω, πρόσκληση και μπομπονιέρες, μπήκαν σε χάρτινα σακουλάκια και έτσι ούτε εμείς κουβαλούσαμε μπομπονιέρες στην εκκλησία, ούτε οι καλεσμένοι τις κουβαλούσαν πάνω τους (μόνιμο δικό μου πρόβλημα σε γάμους και βαφτίσεις).

Και πάμε στα μαρτυρίκια. Λινάτσα σε φυσικό και λαχανί κομμένη σε κομμάτια και ραμμένη με παραμανάκι, ενώ ένα καροτάκι από κλωστές ήταν κολλημένο πάνω τους. Αυτό για τις γυναικείες. Οι αντρικές ήταν απλά μια κορδελίτσα με καροτάκι από πάνω. Το καροτάκι με κλωστή και χαρτοταινία (Miniature carrots). 

Μαρτυρίκια; Checked!

Στέφανα από ασήμι; όχι όχι...κάτι πιο απλό; τυλιγμένο ύφασμα βαμβακερό σε χοντρό σύρμα ώστε να κρατάει το σχήμα του, τυλιγμένο χοντρό νήμα και λίγο τυλιγμένο σύρμα γύρω από όλα αυτά. Ζόρικο το τύλιγμα αλλά όμορφο το αποτέλεσμα!

Στέφανα; Checked!

Τώρα το αγαπημένο μου...Νυφική ανθοδέσμη. Η ιδέα: δε μου αρέσουν καθόλου τα αληθινά λουλούδια και ούτε φυσικά ήθελα ανθοδέσμη από αυτά. Αποφάσισα να φτιάξω από ύφασμα και πιο συγκεκριμένα από sous plats, και για την εκτέλεση φώναξα και την κουμπάρα για δημιουργία και κουτσομπολιό! Η ανθοδέσμη μου δεν μύριζε, αλλά δε θα μαραθεί ποτέ!

Ανθοδέσμη; Checked!

Για το ρύζι η μανούλα είχε κόψει πορτοκαλί πυραμίδες-καρότα με ρύζι, που μοιράστηκαν στους καλεσμένους.

Στο τραπέζι είχαμε απλά άσπρα τραπεζομάντηλα με runner λινάτσας, κουνελάκια (Bunny Napkin Fold)με κανελένιους αριθμούς τραπεζιών, πετρούλες γύρω τους και ρεσώ με κουνελάκια δίπλα τους (όλες οι φωτογραφίες του γάμου είναι στον κολλημένο μας σκληρό, οπότε βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει!). 

Σε ένα τραπέζι είχαμε χαρτάκια μπλε και μπεζ με παραμανάκια, ώστε όσοι ήθελαν να μας γράφουν τις ευχές τους και να τις κρεμάνε στη λινάτσα που κρεμόταν. 

Τέλος, επειδή μάλλον κούρασα, οι καλεσμένοι μας πήραν ως αναμνηστικά φακελάκια ''τσαγιού'' με σποράκια Μη με Λησμόνει για φύτεμα, ώστε να θυμούνται τη βραδιά μας!

Διακόσμηση; Checked!

Ούφ! τέλος...μπορεί να φαίνονται πολλά αλλά δεν κούρασαν ιδιαίτερα, και το χάρηκα πολύ! 

Πάμε τώρα και για τη βάφτιση της μικρής. 

Νεότερα....οσονούπω!

Προσκλήσεις Γενεθλίων

Ως παιδί έπαιρνα πολλή χαρά κάθε φορά που κάποιος συμμαθητής/τρια μου έδινε πρόσκληση για πάρτυ. Μάλιστα τις μάζευα σε όλο το Δημοτικό, όπως και κάθε τι άλλωστε. Στο δικό μου παιδί έφτιαχνα προσκλήσεις για τους φίλους του από τα πρώτα του κιόλας γενέθλια και όλοι με πείραζαν, αλλά εγώ εκεί...

Στα πρώτα του γενέθλια έφτιαξα κάτι απλό από τσόχα, σαν πορτοφολάκι, που ανοίγοντάς το έβλεπες την πρόσκληση.

via happinessisblog 

Στα 2α του γενέθλια ήθελα να φτιάξω αυτό αλλά στο εξειδικευμένο κατάστημα μπαλονιών που πήγα με ενημέρωσαν ότι δεν γεμίζουν τόσο μικρά μπαλόνια. 

Πανικόβλητη, καθώς σε 3 μέρες ήταν το πάρτυ σκέφτηκα και βρήκα κάτι απλό, γρήγορο, χρηστικό και όμορφο νομίζω. Έγραψα CD με παιδικά τραγουδάκια, τα έβαλα σε πολύχρωμες θηκούλες, μπαλονάκια για γαρνιτούρα και η πρόσκληση τυλιγμένη ως πάπυρος. 

 

Στα 3α του γενέθλια είχαμε πια αρχίσει το σχολείο οπότε το θέμα ήταν οι κουκουβάγιες ελπίζοντας να μας χαρίσει (σε μικρούς αλλά κυρίως σε μεγάλους) λίγη από τη σοφία της. Φτιάχτηκαν από 2 κομμάτια τσόχας που ράφτηκαν με blanket stitch (how to blanket stitch) και μέσα εκεί μπήκε η πρόσκληση η οποία αποκαλύπτονταν τραβώντας το κορδελάκι. Εύκολες και σχετικά γρήγορες.

Στα 4α γενέθλια μας είχαμε και την αδερφούλα μας που με απασχολούσε αρκετά κατά τη διάρκεια της ημέρας και έτσι δυστυχώς προσκλησούλα δεν κάναμε ( ακόμα το μετανοιώνω). Του χρόνου όμως...θα επανορθώσω, το υπόσχομαι Πετρίκο!