Μουσαμάς...η νέα λατρεία Vol.2

Είπαμε...νέα λατρεία. Μουσαμάς, crop a dile και πριτσινάκια. Εύκολα, γρήγορα, όμορφα και καθαρά. Κι αφού τα γενέθλια του Πετράν ήταν κοντά, είπα τα αναμνηστικά μας να είναι από μουσαμά. 

Για τα κοριτσάκια και κάποια αγοράκια που πάνε σχολείο προτίμησα τις θηκούλες (Θήκες για κολατσιό). 

Για τα μικρότερα έκανα ποδίτσες. Εύκολο πατρόν, τρύπες με πριτσίνια και κορδέλα για το λαιμό και τη μεσούλα.

 

Τέλος για να μην έχουν ίδια δωράκια τα αδερφάκια, έκανα και εύκολα σουπλαδάκια με τσεπούλα για το σερβίτσιο των μικρών μας φίλων.

Όλα με διάθεση παιχνιδιάρικη και ταξιδιάρικη...

Μουσαμάς...η νέα λατρεία Vol.1

Τα δύο προηγούμενα χρόνια ο Πετρής πήγαινε παιδικό σταθμό και το μεσημεριανό του δε με απασχολούσε και πολύ. Δεν κρατούσαμε τίποτα, έτρωγαν σχολείο και τέλος. Φέτος, νηπιαγωγείο πια, πρέπει να κρατάμε το κολατσιό μας. Και που να το βάλουμε; Έτσι κάπως μου ήρθε η ιδέα της θηκούλας (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρες υφασμάτινες θήκες για το σκοπό αυτό) αλλά λόγω ευκολίας και έλλειψης ραπτομηχανής σκέφτηκα να την κάνω με μουσαμά. Βρήκα λοιπόν πολύ όμορφα σχεδιάκια μουσαμαδιένια, αγόρασα πριτσίνια ( Crop-A-Dile-Eyelet) και στρώθηκα στη δουλειά. 

Το πατρόν που βόλεψε εμένα είναι το παρακάτω, αλλά καθένας αλλάζει τις διαστάσεις ανάλογα με τις ανάγκες.

Για οικονομία χρόνου κόλλησα με ζεστή σιλικόνη σκριτς σκρατς για να κλείνει ο φάκελος αλλά με πρώτη ευκαιρία θα βάλω κουμπί. Και πιο όμορφο και πιο σταθερό. 

Επίσης σκέφτηκα να το ντύσω με χαρτοΰφασμα για να μην έρχεται απευθείας σε επαφή με τον μουσαμά αλλά το θεώρησα υπερβολικό.

Το θέμα ήθελα να είναι ταξιδιάρικο ( το σχολείο μας ταξιδεύει δηλαδή) γι αυτό βρήκα και έβαλα όμορφα γραμματόσημα.  

Εγώ πάντως το κολατσιό μου θα το έτρωγα πιο ευχάριστα σε μια τέτοια θηκούλα...για τον Περτούκι θα δούμε!

DIY Αποκριάτικες Στολές

Και ήρθαν πάλι οι απόκριες και πρέπει, όσο ο Πέτρος είναι ακόμα ''μικρούλης'', να φτιάξουμε μια στολή για να αποφύγουμε του εμπορίου. Δεν είναι που κουβαλάνε ένα σωρό σπαθιά, χατζάρες, μαχαίρια, λέιζερ και οι ήρωες ανακυκλώνονται, σούπερμαν, σπάιντερμαν, ινδιάνος, καουμπόης, πειρατής, πιο πολύ με ενοχλεί το πόσο κακοφτιαγμένες είναι. Τα ίδια και τα ίδια. Πριν μπουν για τα καλά οι ''ήρωες''  αυτοί  στη ζωή μας, γιατί δεν αυταπατώμαι θα μπουν κάποια στιγμή, εμείς θα φτιάχνουμε τις στολές μας. 
Πρόπερσι λοιπόν, είχαμε ντυθεί ουράνιο τόξο με καπελάκι ήλιου. Εύκολη ευκολότατη! Κόβουμε λωρίδες τσόχας και κολλάμε με πιστολάκι σιλικόνης. 



















Πέρσι πάλι ντυθήκαμε χαρταετός. Πάλι δούλεψε πιστολάκι σιλικόνης αλλά και ραπτομηχανή, για πιο επαγγελματικό αποτέλεσμα, και επειδή ήθελα να της πάρω τον αέρα! Ιδού...

Για φέτος έχουμε σκεφτεί να ντυθούμε φανάρι, κυκλοφοριακό...με τα φώτα μας, τους διακόπτες μας για να ανάβουμε κόκκινο και να σταματάμε την κίνηση κτλ... Καλά θα τη βγάλουμε και φέτος και από του χρόνου βλέπουμε πάλι!

Καδράκι Κρεμάστρα

Παιδικός σημαίνει κυρίως παιχνίδι, φίλοι, τραγούδια, φωνές, παιχνίδι, φαγητό, τρέξιμο, χορός, παιχνίδι και πάλι παιχνίδι. Σημαίνει όμως και λίγες εργασίες ανάλογα με την εποχή, την περίσταση κτλ. Και πού θα τις βάζαμε εμείς αυτές τις ζωγραφιές και τις εργασίες; σε ντουλάπι; Όοοοοχιι! Θέλουμε να περνάμε και να τις θαυμάζουμε. Θα φτιάξουμε λοιπόν ένα εκθετήριο. 

Σκεφτήκαμε και αποφασίσαμε τι θέλουμε. Ένα προσωπικό Πετρίστικο κάδρο-εκθετήριο... Πήραμε λοιπόν έτοιμα καδράκια (καμβά) για ζωγραφική, ζωγράφισε ο Πετράν ότι του ερχόταν κατά νου και μετά στολίσαμε.

Για να κρεμάμε τις ζωγραφιές μας βάλαμε σχοινάκι στερεωμένο με ζεστή σιλικόνη πίσω από το καδράκι μας και πάνω στο σχοινάκι κολλήσαμε πάλι με σιλικόνη μανταλάκια μικρά. Έτοιμο! Τώρα όποτε θέλουμε να θαυμάσουμε κάτι, απλώς το κρεμάμε και το ξεκρεμάμε όταν λιγοστεύει ο χώρος ή όταν το βαρεθεί ο κριτής των πάντων. 

Τόσο πολύ μας άρεσε που φτιάξαμε και άλλα παρόμοια μικρούλικα καδράκια, ως δωράκια ευχαριστήρια για τους φίλους μας στα τρίτα μας γενέθλια. Όλα με την υπογραφή του ζωγράφου Πετράν! Ανεκτίμητης αξίας έργα, όταν αναγνωριστεί τον ταλέντο Π...

Back to School...

Και ήρθε η ώρα ο μικρός Πετρής να ''μεγαλώσει'' και να πάει σχολείο...Αλλά έλα που εκείνος ήθελε να είναι μικρός, και παρόλο που στο σχολείο πήγε χωρίς κλάματα και γκρίνιες, κάθε μέρα με ρωτούσε: 

Μαμά, έχουμε και αύριο σχολείο;

Αποφάσισα λοιπόν, να δώσω τέλος στην καθημερινή αγωνία του φτιάχνοντας έναν εβδομαδιαίο ημεροδείκτη (δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια ονομασία, αλλά η φίλη Σουζάνα έτσι μου το ονόμασε). Κάθε μέρα που γυρνάει από το σχολείο, κατεβάζουμε μια μέρα και την ονομάζουμε. 

Ταυτόχρονα κοιτάμε και πόσες μέρες έχουμε ακόμα μέχρι το πολυπόθητο Σαββατοκύριακο..ε! συγγνώμη...Τη μπάλα και το ποδήλατο θέλω να πω!

Το ημερολογιάκι τον πρώτο χρόνο δούλεψε πολύ...Από τον δεύτερο κάπως το βαρέθηκε, αλλά μέχρι τότε και φίλους πολλούς είχαμε κάνει, και τέλεια περνούσαμε σχολείο, που δεν τον ένοιαζε πια το Σαββατοκύριακο!

Υ.Γ. Η τελευταία δήλωση δεν είναι φυσικά αληθινή. Κάποια πράγματα δεν χάνουν ποτέ την αξία τους, έτσι και το ΣΚ. Αλλά είπα να γράψω κάτι εντυπωσιακό...